Obiekt ten, bardzo często nazywany świątynią miłości, znajduje się w przepięknym mieście Agra, którego niesmowitość wzbogaca Tadź Mahal. Wzniesiona budowla charakteryzuje się ogromną brama u wejścia, symbolizująca wrota do Raju. Pierwszym elementem który jest bardzo charakterystyczny to kopuła w kształcie cebuli, jest to jeden podstawowych elementów architektury islamu. Brama jest ‘strzeżona’ przez cztery wieże, a całość jest solidnie osadzona na plincie. W skład kompleksu wchodzą jeszcze typowe dla tego stylu architektonicznego przejrzyste kanały wodne, a także ogród dzielony na 4 części krajobrazowe. Ogród przedstawia cztery różne wyobrażenia Raju, są one bardzo podobne do tych chrześcijańskich wyobrażeń. Budowa kompleksu trwała aż dwadzieścia dwa lata, przy czym nakład osobowy przy pracach budowlanych wynosił około dwudziestu trzech tysięcy pracowników. Pewien czas krążył mit że władca Szahdżahan chciał na przeciwległej stronie rzeki Jamuny wznieść duplikat świątyni miłości w całości budowany z czarnego marmuru, niestety był to tylko wymysł francuskiego podróżnika. Tadź Mahal to typowy przykład osiągnieć architektoniki Indii.
